ප්‍රභාගේ සිතුවිලි

අතින් අත ගෙන  ගෙවා ආ මග කොහේ  කොතනක වැරදුනී මා වැරදි බව කියන නුඹ  අමතක කරපු බෝ දේ ඇතී නපුරු චරිතය දුශ්ට චරිතය රගපාලා මට හරි හතී මගෙන් දුර හිත  හිර නොකර නුඹ  ඇගේ වෙනවානම් හරී අඩා වැලපී පලි දරන්නට  කාලයෙන් ඉඩකුත් නැතී කිසිමදා නොඇසූ කතාවක්  සැගවී එතැනත් ඇතී නොකීවට නුඹ ආස බෝදේ  දෙන්න ඇය හට හැකී සමුගනිමු අපි හිතේ ප්‍රේමෙන් මමයි නුඹගේ පෙම්වතී 14.03.2022

කඩා වැටුනෙමි දිනක  ඇසූවිට නුඹ නොඑන බව  දරා ගත්තෙමි නුඹට  එන්නට මගක් ඇති බැව්  අසනා තුරුම නියම කල තත්පරයකදී ගසාගෙන සිලින්ජර කටුව ගතකළා වේදනාවෙන් පිරිනු  කාලයක් එක දිගට දරා ගනු නොහැකීවී  එක පෙලට ලද  එන්නත් ගගුල රෝහලේ ගෙවී ගියේ දවස් සේලයින්  කටු අතරගෙවී  ගිය වසරේ පස් මසක් පුරාවට  පස් වරක් මම දුටුවේ ශල්‍යාගාරයේ නේක එළි නමුත් නුඹ ඇවිත් බැව්  කියු සලකුණු මතින්  හිනැහුණේ ලෝකයම කුසේ හිඳිනා ලෙසින් විදින  විදවන විදවාපු බොහෝ දේ අමතකව ගොස්  කොවිඩ් මාරයා ඇවිත්  ඉන්නා කාලයක  නුඹට එන්නට කියූවාට  අනේ අමනාපනම් වෙනු එපා රත්තරනේ ඉතින් අම්මාට හෙට ඉදන්  යන්න වෙයි වැඩමුරේ වෙත නුඹ ගැනම සිතා නොගෙන  කොවිඩ් වැක්සීන් එක නහය කට වසා ගමි  මුහුණු ආවරණ පැලද අම්මි එකක්ම පරිස්සමෙන්  ඉමු නේද රන් මැණික  04.08.2021     

 ඈත කතරක යන්ත්‍ර බලයෙන් තැනූ රන්දම තෑගි වූයේ  දූගේ හිත ගත ගත්ත කුමරුට  නැකත් කියනා සුභ වෙලාවේ නිවෙස් හට ආ සොදුරු මොහොතේ  මනාලිය කර දමා හැඩ බැලු එකී රන්දම දිස්නේ දුන්නේ  නෑසියන් නොදකිනා මොහොතේ  ගලවා ගත්තා අනේ ආයේ පුරා වසරක් බැද තබා තිබු  ලක්ෂ ගානක මුදල් අස්සේ  තිලිණ ලැබුණයි ජාතියේ පහන් ටැඹ වෙතින්  යුවති පති හට මගුල් දවසේ  රන් කාසි ගානේ බැලුම් හෙලුවට නැතේ නැවුනේ රත්තරන් හා බැදුණ දැනුමේ පුතා දානා රත්තරන් යැයි කියා ලේලිය හිටියේ හරහේ දිනක් රහසේ නොකියා උකස් කෙරුමට ගිය වෙලාවේ අගය වැඩිමුත් බැංකු යන්තරේ නොපෙන්වයි එහි කැරට් අගයේ හිතෙනවත් ඇති බාල බඩ්ඩක් අනේ දීලයි කොලුට අපගේ රත්තරන් හා එක්ක ගැටිලම  ගානකුත් නෑ ඒවා ගානේ  හැබැයි වටිනාකමට වැඩියෙන්  කතාවක් ඇත ඕවා ගානේ වැස්සකටවත් ඕක බැංකුවේ  තියලා නෑ අපි පෙරදි කාලේ ඒක හංගන් අයිති හිතලා යන්න කලියෙන් බැංකු ගානේ ඇහුවනම් මේ ලේලි පොඩ්ඩම  කියනවා බං ඕකේ උරුමේ 2021.10.15

පෝරු මස්තක මතදී දිවුරා සතර වරිගය ඉදිරියේ  ආල වඩලා කලක් තිස්සේ පොතේ ලියුවයි නීතියේ දිදුල හැම දේ රන් නොවන බැව්  හෙමි හෙමින් උගනා පැයේ කදුලු බීවද ලොවට කියනට දිරි නොමැතිවී ගෙවනා දිනේ කිරි සුවද ගෙපැල පුරා පැතිරී යද්දී ප්‍රේමයේ නාමයේ නවදැලි හේනේ වැදිරිය සේමා පෙනුනද මා ප්‍රියේ අගනගරේ බෝ ලදුන් මත්තේ නුඹේ හිත් නතරව ගියේ නුඹට පෙම් බැදි මගේ හිත සත් කඩට පැලිලා ගියේ කටුගා දමා හැර යන්න නුඹ සිතුනේ නෙක වරේ තවත් ඉවසමින් නුඹ නමට හිත් බැදි මගේ පෙම මතේ..

දිනක මැන බැලූ කල ප්‍රේමය  නුඹේ හිත්හි  සගවා ඇතී උරුම මා හට ඉහල තැනකයි  සිතමින ඉරණමේ කව  සපථ කරමින්  ප්‍රේමයේ  බර වැඩිම තැන්  අදත් විදිමින් 

හෙලූ දාබිදු අපමණයි කියන්නට  අයිතිය නුඹට  ගෙවී අවසන්  නැතත් තාමත්  කියන්නට සින්නක්කර හිමිකම නුඹට  නුඹේ අයිතිය  හඩගෑව පමණින් වෙනත් දෑතක නුඹ  වෙලෙන කල  නොදැන මා එක  අවේලාවක කෙලෙහිගුණ නොදත්  නම් ලද නුඹේ හිමිකරු මමයි තවමත්  පරිගණක ණය  හිමිහිමිහිට පියවන...... (2020.05.19)

දරා ගන්නට කියා දුන් අය දුරස් වී වග දැනෙනදා යකා වෙස් ගෙන වන්නම්  නටන්නත් එපා වීලා සිටිනදා හිතේ දුක නුඹ දැක්කේ  නසරානියක් ලෙස මෙදා ඇහේ කදුලැලි කියන්නේ  නුඹ කොහේ හිරවී ඇතිවදා කිරිල්ලියකට කැදැල්ලක් ඕනෑම යැයි කියු එදා අහන්නට අමතකම වූයේ  නුඹේ පෙම වේදැයි සදා ලොවක් ඉදිරියේ වනම් කියලා නුඹට පතිනිය වූවදා හීන කදු කදු නාය යනවා මතක අමතක වී මෙදා ඉසිඹුවක් ලද හොතින්  නුඹේ දෑසට ගැටෙන දා අසනු මිතුරේ මගේ පැතුමන් අපේ කර ගැනුමට බදා (2020.04.21)

‌දකින විට හිනයක් හිනා මල් පෙති පිපෙන කදුල මට අත වනා කරනු ඔච්චම් කොහොම...... ‌

එකට යන්නට  දිනක අත් බැද  පෝරු මස්තක  බැදුණ දා ගිලිහෙනා බව නොම දැනුනි මට  සිතේ රැදි  සෙනෙහස් කව  අපේ කියා දෙන්නට  පහදවන්නට  ඉඩක් නැති  මොහොතක වුවත්  මගේ ආදරේ  මකාලන්නට  නුඹට නොහැකියි  රත්තරන් (2020.02.15)

සිතට හැකිනම් නොරිදී ඉන්නට නෙතට  හැකිනම් නොපෙනෙනා ලෙස ඉන්නට මුවට  හැකිනම් සිත රිදෙන වදන් තෙපලන්නට  සවනට  හැකිනම් නොඇසුනා ලෙස ඉන්නට මෙමට  හැකිය කදුලැලි අමතක කර ඉන්නට

තුටින් මා පියා නුඹට මා සරණ කර දුන් දිනේ මුළු දිවියම නුඹ රකින්නට  කැපකෙරැවෙමි අකමැතෙන් වුවත්, මා පෙම් කල ඇයව කරකාර ගත්තා නම් අද විදින්නෙමි නිරාමිස සුවය ඇගෙන් ලද තිලිණයන් ද  සමග වෙහෙසෙමි දිව රැ පුරාවට නුඔව රැජිනියන් අතර රැජින  කෙරැමට නමුත් එය මදිය නුඔ හට අතර යන්නට නුඔව නොහැක අද මට ලොවම මා දන්නේ  නුඔගේ ලෙස හෙයින් එහෙයින් නුඹට ආදරය  සිතුමට තවමත් වෙරදරමි  මම නමුත් සමාවනු මැන ඇය මෙන් ඇයක් සිදි අද මා අසල නුඹට පෙම් කරන්නට අකුරු කරවමින් මට (උසස් අධ්‍යාපනය අමතක කර ආර්ථික ශ්‍රම බලකායට එක් වූ යුවතියකගේ හිතක් )

මාලිගා  මන්දිර  අහසට උස් වූ කල හිර විය බිත්ති  හතරක් තුලට  අඩ අදුර දුලි වලා මැද දෙකන් පිරවූ  මහා හඩවල් මැද  ඉකී බිදි අතීතයක  නිහඩවම ලැබු ජය  පිරවීය මගේ දිවිය හයියක් වූ අම්මාද  පවුරක් ව මා රැකී නංගීද කදුල සගවා සිනා සී  මා දිරි ගැන්වීය... තවමත් හිත වෙලා ඇති  අතීතයේ අදුරු වලා පට අදත් පසක් කරවිය  බුදු දහම සත්‍ය බව........  2007 O/L ලියන්නට සැරසුන දා සිටම මගේම අය ඇහිරූ මග බාධක ජය ගෙන පසු පස බැලීමේදී දුටු 2019 A/L ප්‍රතිඵලයක් මතය...😭

ඉවසීම හුරුය පුරුදුය දුරක හිටි කාලයද  අපමණව මට  හුරුය නමුදු ලං ලංව හිදින  කල මවන මේ දුරස්බව මා බොහෝ සේ  විඩාකරන ලදී නුඹ මෙමට හිමි යැයි  නුඹ කියන වදන් මම අපමණව අදහාගෙනම දරාගමි  නුඹේ ලෝකයෙන්  මැවෙන හැම හිත්තැවුල් හිනාවෙන් මුව සරසාගෙනම ආදරෙන් 

නිමක් නැත  නිමාවක් දකිනු නැත  විඩාවක් පමණි ගතසිත වෙලා ගෙන  රැ⁣දෙන්නේ දනිමි අවසන් වෙමින්  පවත්නා බව දැරිමේ හපන්කම  බලා ඉමි එනතුරා  අත්හරින නිමේෂය (15.02.2018 දරා ගන්නට නොහැකි තරමටම මානසිකත්වය ගොඩනැගී තිබු මොහොතක අකුරු ඇමුණු කවි පෙලක්.)

අත හරින්නට හිතෙන තැන් වල  තදින් අල්ලන් හිටියා හැරයන්නට හිතෙන තැන් වල නොයා නැවතී හිටියා රිදෙන හිත ඉරිතැලෙන හිත ඉවසා දරා හිටියා කදුලු පිරි දෑසින් ලොවක්  දෙස සිනාසී බලා හිටියා ජිවිතය ලියනා කතාවේ අරුත හිතමින් හිටියා දිරිය හිත ඇවැසි බව වටහා ගනිමින් හිටියා

කියන්නට බොහෝ දේ  තිබුනත් නොකියා ඉන්න  අන් අය හිත රිදේ  යැයි හිතේහිම රදවා ගත්ත  මගේ හිත කියවන්න  පුලුවන් වුනිනම්  නුඹ හට  යම් දිනක  නුඹ ඉකිගසනු ඇත දැරුවේ කොහොමද  යන්න..... හිනැහෙන මුවින්  වදනින් මා නුඹ සනසා මේ හැම දරමි  නුඹ රිදවනු බැරි හින්දා  හිත නොදෙනා බෝ දේ  සිදු වෙන දිනෙකා මේ ඇස් කෙවෙනි  කදුලින් ඔත්පල  වෙන්නා ලොවටම ඕන ලෙස  ඉන්නට නොම දන්නා  මම ආසා මගේ  නිදහස මා සොයලා යන්නට පියඹලා  ඈතට හිනහීලා පෙම්වත  නුඹත් එනවද මේ  මං එක්කා .... 2019.09.14

දහසක් සීතාවන් ඉදිරියේ  සැලෙනු ඇත  රහත් නොම වු පිරිමි සිත නමුදු  ඒ හිතේ කිදා බැසීමට තරම්  ප්‍රභල විය නම්  පතිනියගේ පෙම අහෝ සීතා පසු බසිනු මැන නුඹට උරුම වු රාම වැනි  පෙමක් වෙත  රාවණා හිමි මන්දෝදරියටම බව දැන.... ඉතිහාසය නොකී මුත්  ඇයයි  ස්වාමිභක්තිකම  පතිනිය මා හිතට එකගව... මන්දෝදරිය නුඹ නම්  ඇදැහිය යුතුමය  දරා සිටියාට මේ තරම්  රාවණාගේ සිතුවිලි  රිදුම් දුන් නමුත් හද ගැබ නිමිත්ත - හංසි ගේ පබැඳුමකි

නුඹ ලග රැදෙමි මගේ ආදරෙ  නුඹ හින්දා හිත ගුලි කර ගනිමි නුඹ හට ආදරේ හින්දා  මුලු ලොව උරන වී හිටි දා නුඹ එක්කා මම නුඹ නමින් කැපවීලා හිටි හින්දා  දුක සැප දරන් එක පත කෑමට ආදා කිම නුඹ අමතකව ඉන්නේ  නුඹේ ලන්දා නැත මා කලේ වරදක් නුඹ හට කිසිදා සැම දේ දරා හිටියේ  නුඹ එක්කා වරදක් කරලා නුඹ  හිනැහී හිටි හින්දා  සමාව කියන්නෙත්  එක වදනක් හින්දා  අඩලා පලක් නැත කදුලුත් මගේම නිසා කිසිවක් නැති විලසේ ඉමි ඉවසා මම නුඹ දනිමි නුඹ දන්නා තරමටත් වඩා සමුගෙන ගියත් නුඹ ගෙන් සැගවිලා මෙදා දුව එමි නුඹට මා ඇවැසි  කියු විගසා මතු භවයේවත් නුඹ  මගේ විතරක් වේවා

සමුගැනීම ලේසි යමක් නොවන බව කියාදුන් නුඹම අද දරා ගැනීම ලේසි යමක් නොවන බව කියාදුන් නුඹම අද හිතක් පපුවක් නැති බව දැනුනද මෙමට නුඹ ගැන ඉවසා ඉන්නෙමි තවත් සත් වසකට වඩා කලක් නුඹට බැදි ප්‍රේමයේ නාමයෙන් මම අදත් ලබාදුන් දේට වැඩියෙන් නුඹ මෙමට පේ වෙලා කැපකරපු දේ වැඩිය මම අතහැර යන්නට මෙමට මං කියාදෙනු එපා...

යනෙන මාවත නිමක් නොපෙනෙන විටක හදවත ඉරි තලා පෙනි නොපෙනෙන මුවේ මදහස ජිවිතය ගැන පැවසුවා...