ප්‍රභාගේ සිතුවිලි

මාලිගා  මන්දිර  අහසට උස් වූ කල හිර විය බිත්ති  හතරක් තුලට  අඩ අදුර දුලි වලා මැද දෙකන් පිරවූ  මහා හඩවල් මැද  ඉකී බිදි අතීතයක  නිහඩවම ලැබු ජය  පිරවීය මගේ දිවිය හයියක් වූ අම්මාද  පවුරක් ව මා රැකී නංගීද කදුල සගවා සිනා සී  මා දිරි ගැන්වීය... තවමත් හිත වෙලා ඇති  අතීතයේ අදුරු වලා පට අදත් පසක් කරවිය  බුදු දහම සත්‍ය බව........  2007 O/L ලියන්නට සැරසුන දා සිටම මගේම අය ඇහිරූ මග බාධක ජය ගෙන පසු පස බැලීමේදී දුටු 2019 A/L ප්‍රතිඵලයක් මතය...😭

බලාසිටීම  එය කෙතරම් වෙහෙසකර දැයි විටින් විට ජීවිතයට කියා දෙන්නට තරම් කුරිරු වු සසර ගමනක් ගෙවා ඇවිත් බව පසක් වෙන හැම මොහොතකදිම ....  නුඹ බිය නොමැති බව වදනින් කියා දිරියෙන් හැම දෙයකටම මුහුන දෙන කල ඉතින් කදුලැලි සගවාගෙන ඉමි නුඹට සවියක්ම වී සිටින්නට .... බැදීමක වටිනාකම නොදන්නා බොහෝ හිත් අප හිත් රිදෙව්වද "මං නිසා මේ දේ වුනා නේ " සිතින් වැටෙනා හැම නිමේෂයක දකින්නට ආසම කරන ඒ හිනාවෙන් මුව පුරා ඔයත් ඔය දුක් විදින්නේ මම නිසා නේදැයි අසන නුඹ තමයි මගේ මුලු ලෝකයම. (මා දැස් ඇර නොබැලුවා නම් , සීත සුදු කලාපයේ අතරමං වුනානම් ලොවේ කතා කෙලෙසකද වෙන්නේ කියා මවා ගැනීම පවා අපහසුය මා හට නම්) නිමේෂයකදී ඕනෑම දෙයක් සිදුවිය හැකි බව උගත් පාඩම් අතරට එක් කල ඒ නපුරු තත්පර කිහිපය අපේ ජීවිත වලට කියාදුන් අනේකවිධ පාඩම් අතර තව තවත් ආදරය කිරීමට ඉගෙන ගනිමින්. ආදරය කියන වදන පුරාවට ගැබ් වූ ආදරය ජිවිතය මතින් විදගනිමින්...                අත්වැල් බැදන් එක මග යන්න එන්නෙමි මා නුඹ සමග ❤️,නමුදු FZ මත නම් කිසිම දිනයක යලි නොයන්නෙමි....ත්‍රීවීල් යන මගක 😉 ((201...

ඉවසීම හුරුය පුරුදුය දුරක හිටි කාලයද  අපමණව මට  හුරුය නමුදු ලං ලංව හිදින  කල මවන මේ දුරස්බව මා බොහෝ සේ  විඩාකරන ලදී නුඹ මෙමට හිමි යැයි  නුඹ කියන වදන් මම අපමණව අදහාගෙනම දරාගමි  නුඹේ ලෝකයෙන්  මැවෙන හැම හිත්තැවුල් හිනාවෙන් මුව සරසාගෙනම ආදරෙන් 

නිමක් නැත  නිමාවක් දකිනු නැත  විඩාවක් පමණි ගතසිත වෙලා ගෙන  රැ⁣දෙන්නේ දනිමි අවසන් වෙමින්  පවත්නා බව දැරිමේ හපන්කම  බලා ඉමි එනතුරා  අත්හරින නිමේෂය (15.02.2018 දරා ගන්නට නොහැකි තරමටම මානසිකත්වය ගොඩනැගී තිබු මොහොතක අකුරු ඇමුණු කවි පෙලක්.)

අත හරින්නට හිතෙන තැන් වල  තදින් අල්ලන් හිටියා හැරයන්නට හිතෙන තැන් වල නොයා නැවතී හිටියා රිදෙන හිත ඉරිතැලෙන හිත ඉවසා දරා හිටියා කදුලු පිරි දෑසින් ලොවක්  දෙස සිනාසී බලා හිටියා ජිවිතය ලියනා කතාවේ අරුත හිතමින් හිටියා දිරිය හිත ඇවැසි බව වටහා ගනිමින් හිටියා

හරියටම අදින් දින 587 කට කලින් හිටිය මම ආයෙමත් ම මම විදියට එනවා නම් , නැතිවෙච්චි ගොඩරියක් දේවල්  ආයෙමත් මගේ ජීවිතයට එනවා නම් , මම " plz help me" හරී "plz support me" හරී නොකියා මගේ වැඩ මමම කරගන්නවා නම් , අඩන්න ඕන වෙලාවල හිනාවෙලා හිනාවෙන්න ඕන වෙලාවල උඩ පැනපැන හිනා වෙලා ඉන්නවා නම් , බැහැ නැහැ නොකියා YES I CAN සිතුවිල්ලේ ඉන්නවා නම්, ....................... ඔව් එදා මම ගාව හිටිය මම අද මම ගාව නැහැ..ඒකීට රිදෙන්න ඕන තැන් වලටම රිදුනා..රිදෙන හැම මොහොතකදිම රිද්දවපු අයට රිදේවි කියල  මම හිතන් හැසිරුන විදියට රිදිලා තියෙන්නේ මටමයි... ඒත් මම වෙනස් වෙන්න තීරණය කරා..අද නෙවෙයි ටික දවසක ඉදන්..ඒත් වේදනාවල් දැනෙද්දී ඇගයුමක් නැති වෙද්දී මට අමතකම වෙලා ගියා මම ආයෙමත් මම වෙන්න හිතුවා කියලා .ඒක එක ස්වප්නයක් ,මොහොතක සිතුවිල්ලක් විතරක් වෙලා තියෙද්දි  , මට ඉස්සර හිටපු මාව මතක් කරන්න ඒ හිටපු මගේ වටිනාකම අදට වඩා එදා හුගක් වැඩි බවත් එදා හිටිය මම ආයෙමත් නැවිදින් හිටියොත් මගේ ජීවිතයේ හුගක් පසුතැවීම් සිදු වෙන එක නවත්වන්න බැරි බවත් හිතේ ගැඹුරටම කතාකරලා තේරුම් කරවන්න අද පුලුවන් කම ලැබුනා.. මම මේ ...

50:200 මේක මාර අනුපාතයක්.. වෙනස සන්සන්දනය කිරීමට වෙහෙස වෙමින්.. 50 න් අඩු කල විට යලිත් එකතු කල යුතු නොවන අතර 200 න් අඩු කිරීම යලි එකතු කල යුතුය .. 50 න් සිදුවන කිසියම් අඩු වීමක් නොගිනිය හැකි තරම් වන අතර 200න් අඩු වන නොගිනිය හැකි තරම් වූ අඩු වීමක් ගැනිය හැකි අගයක් ගන්නේ උපරිමයෙනි... 50 සැදෙන්නේ නෝමල් ගස් වලින් කැඩීමෙන් වන අතර 200 සැදෙන්නේ කප්රුක වැනි විශේෂ ගසක වන බැවින් කැඩිය යුතු නොවේ.. 200මත මෙන්ම 50 මතද  ගතට මෙන්ම හිතටද ඔලු ගෙඩියටද ඇති වෙන වෙහෙස අපමන බව නොතේරුම්කම නිසා මෙන්ම සමහර අලි ඔලු නිසා ද නොපෙනී යාම මහත් පාපයකි.. 50ට වඩා 200 වැදගත් බව අගයානූරූපීවද පුද්ගලානුබද්ධවද 50 මෙන්ම 200 ද අවිවාදයෙන් පිලිගන්නා අතර 200හි අඩුවන අගයන් පිලිබඳ  50 විසින් මහ හුගාක්  හොයන්නේද නැත..එමෙන්ම 200 විසින් 50 බිංදු බවට පත් වීම ගැන නොඅසන අතර එය ප්‍රතිපූර්නය කිරීමද සිදු කරන අවස්ථා ද නැතුවා නොවෙයි . 200න් කල කී දේ කාටවත් නොදැන අතර 50 සීන් එකේ ඉන්නට ගොස් අනාගෙන ඇති බවක් පෙනීයමින් පවතී.. 50 හා 200 අතර වෙනසක් දරුනුවටම මවා පානා එනමුදු තවමත් ඒ අතර ඇත්තේ 150ක වෙ...

කියන්නට බොහෝ දේ  තිබුනත් නොකියා ඉන්න  අන් අය හිත රිදේ  යැයි හිතේහිම රදවා ගත්ත  මගේ හිත කියවන්න  පුලුවන් වුනිනම්  නුඹ හට  යම් දිනක  නුඹ ඉකිගසනු ඇත දැරුවේ කොහොමද  යන්න..... හිනැහෙන මුවින්  වදනින් මා නුඹ සනසා මේ හැම දරමි  නුඹ රිදවනු බැරි හින්දා  හිත නොදෙනා බෝ දේ  සිදු වෙන දිනෙකා මේ ඇස් කෙවෙනි  කදුලින් ඔත්පල  වෙන්නා ලොවටම ඕන ලෙස  ඉන්නට නොම දන්නා  මම ආසා මගේ  නිදහස මා සොයලා යන්නට පියඹලා  ඈතට හිනහීලා පෙම්වත  නුඹත් එනවද මේ  මං එක්කා .... 2019.09.14

දහසක් සීතාවන් ඉදිරියේ  සැලෙනු ඇත  රහත් නොම වු පිරිමි සිත නමුදු  ඒ හිතේ කිදා බැසීමට තරම්  ප්‍රභල විය නම්  පතිනියගේ පෙම අහෝ සීතා පසු බසිනු මැන නුඹට උරුම වු රාම වැනි  පෙමක් වෙත  රාවණා හිමි මන්දෝදරියටම බව දැන.... ඉතිහාසය නොකී මුත්  ඇයයි  ස්වාමිභක්තිකම  පතිනිය මා හිතට එකගව... මන්දෝදරිය නුඹ නම්  ඇදැහිය යුතුමය  දරා සිටියාට මේ තරම්  රාවණාගේ සිතුවිලි  රිදුම් දුන් නමුත් හද ගැබ නිමිත්ත - හංසි ගේ පබැඳුමකි

නුඹ ලග රැදෙමි මගේ ආදරෙ  නුඹ හින්දා හිත ගුලි කර ගනිමි නුඹ හට ආදරේ හින්දා  මුලු ලොව උරන වී හිටි දා නුඹ එක්කා මම නුඹ නමින් කැපවීලා හිටි හින්දා  දුක සැප දරන් එක පත කෑමට ආදා කිම නුඹ අමතකව ඉන්නේ  නුඹේ ලන්දා නැත මා කලේ වරදක් නුඹ හට කිසිදා සැම දේ දරා හිටියේ  නුඹ එක්කා වරදක් කරලා නුඹ  හිනැහී හිටි හින්දා  සමාව කියන්නෙත්  එක වදනක් හින්දා  අඩලා පලක් නැත කදුලුත් මගේම නිසා කිසිවක් නැති විලසේ ඉමි ඉවසා මම නුඹ දනිමි නුඹ දන්නා තරමටත් වඩා සමුගෙන ගියත් නුඹ ගෙන් සැගවිලා මෙදා දුව එමි නුඹට මා ඇවැසි  කියු විගසා මතු භවයේවත් නුඹ  මගේ විතරක් වේවා