Posts

මගේම විය ඔබ

Image
මේ අවුරුදු එකහමාරටම මේ ඇමතුම මට ආවේ තෙවරකි.
එක පාරක් අක්කා පරිස්සමින් ගියාද අහන්නත් දෙවන වර මගේ ජිවිතේ ආයෙමත් ඉරිතැලිලා ගියබව කියා මගේ ආදරය යලි මගෙ නොවනා වග සනාථ කරන්නත්ය.

මෙවර කතා කරන්නේ ඇයි දැයි සිතා ගත නොහැක .
ඒකත් මේ මහ රාත්‍රියේදිය.
සැලෙන හදින් ඇමතුමට සම්බන්ධ වු මට ඇහුනේ කිරි දරුවෙකු නැලවිමට වෙහෙසෙනා අම්මාගේ හඩය.වෙව්ලන දෑතින් හා සැලෙන සිතින් සිටි මා හට අවසන ඔහුගේ කටහඬ ඇසුණි.
"රේශි ගිහින් අක්කේ.අයියත් කොහේ අතුරුදහන් වෙලාද මන්ද..මේ කිරි සප්පයා අම්මාගෙ උණුහුම හොයද්දි මේ ගැනිට මගුල් විසේ ගැහුවනේ".
නමුත් ඔහුගේ හඬ බිදුණි.
අවසන "ගෙදර එන්න අක්කේ" කියමින් ඇමතුම විසන්ධි විය.

සිත සැලුනි.
නෙතින් ගලායන කදුලැලි නොසලකා දමමින් මා මේ රැයේම මගේ මෝටර් රථය නුවර කොළඹ මාවතේ නිහඩ බව නැතිකරන සුළු වාහන කිහිපය හා මුසු කරේ සිතුවිලි අතිතය හා පැටලෙද්දිය..

අනාථ නිවාසයේ දානමය පිංකමකට ආ අවිනාශ් මා ඔහුත් සමඟ ගෙදර ගෙන යැමට අැවැසි බව කියා පෙරලි කරද්දී ලොකු පුතුගේ ආසාවටත් නිවසට දියණියක් ද ලැබිමේ කාරණාවත් මුල් විමෙන් සති කිහිපයක ලිපි ලේඛන කටයුතු වලින් පසුව මටද ආදරණිය මව්පිය දෙපලක් හා දෙසොහොයුරන්…

යලි එකට

Image

අද තවත් දවසකි.
නුඹගේ ජිවිතය ගැන අපමණ වු බියකින් පසුවන නිමේෂයක මෙලෙස පැරදි සිටිමට අකමැති වු නුඹ උත්සාහ කරන ලද දිනකි..
ලියා තබන්නට වැදගත් දිනයකි..
ඉතින් මම ලියමි.😊

නුඹට මතකදැයි නොදනිමි.💭
නමුදු මගේ මතකය නිවරදි නම් එදා නුඹ යමු දැයි අැසුවිට හිතේ බියකින් වුවද නැගුනෙමි.
නුඹේ පාපැදිය මත.
ඉතින් ඒ මීට වසර මහ හුඟකට පෙරය.
දොලොස් වසරකට පෙර දිනකය..
අපේ ආදරය ඇරඹුමට පෙරය.
මිතුදම කෙමෙන් ආදර මාවතේ යද්දි මේ මඟ දිගම තාත්තාගේ ත්‍රීවිල් එකේ,වැන් එකේ,මෝටෝ බයිසි⁣කලේ ද නුඹ හා පැමින ඇත.අපේ කාරයේද පැමින ඇත.
මෙකි නොකි හැම වාහනයකම මේ මඟ ගෙවා පැමිනි මට මහ හුඟාරියක් මතකයන් ද එ් පිලිබඳව ඇත.💕
විටින් විට ඒ මතක සිතුවිලි පෙලගසන්නට සිතා ඉන්නෙමි..

අවසන් වරට මේ මාවතේ පැද යන්නට සැරසුනේ නුඹේම දහඩිය මුසුවු මෝටෝ බයිසි⁣කලේ වුවද එක් අදුරු මොහොතක අපේ සොඳුරු සිහින ඈත ඉසව්වකදි ඉරිතැලුනි.
දුකක් ඇත.😔
ඒ නතර වු අහිමි වු කාලය පිලිබඳවය.
නමුත් ඒ කාලය තුල නුඹත් මා මෙන්ම නොයෙක් දේ උගත් බව දනිමි පමණටත් වඩා.
එදා ඒ අනතුර නොවුනි නම් ජිවිතය මේ තරම් වෙනස් නොවන්නට ඉඩ තිබුනි.
මේ කාලය පුරාවටම වෙනස් නොවු එනම් ඍණ නොවි ධනම පමනක් වු එකම දෙය නම් …

37. සේලයින්

Image
කිසිම ලොකු ලයින් නැතිය නුඹ ගාව දයාබර සේලයින් රකියි ජිවිතය නුඹ
කැ නොකැ හැම දේම පිටවෙලා නෙක ලෙසින ශරිරය අඩපණය කිසිදු සවියක් නැති ලෙසින
විසල් කටු බට ගොඩක් මැද්දෙන් හෙමි හෙමිහිට ගලා ඇවිදින් සහනයක් විය හිනැහි පන නගන්නට
රිදුම් දෙන මුලු ගතම ඉකිගසන බොලඳ සිත කදුලු පිරි මගෙ දැස නෙගටිව්  රිපෝට් ගොඩ
ජිවිතය එපා කරනා විටදි නුඹ කියන්නේ හිනැහෙන්න ගලා විත් මහ දුර ගෙවා රුහිරැ හා මුහුවෙලා
දයාබර සේලයින් බෙහෙත් හා මුසුව විත් නුඹ කරන මේ උදව්වට ණය ගැතිය පන ගැහෙන හැමදාම


(2018.07.03 රෝහලේ දි)

මල් කුමරුන්...

Image
මල් කියන්නේ කාට කාට
ලමයින්ටයි පාට පාට

පුංචි කාලේ ඔය සින්දුව කිය කියා නැටුම් නටපු මං මලක් වගේ කියලා තමයි හැමෝම කියුවේ ..😍
අනේ ඒත් මං මලක් වගේ නෙමෙයි මෙයා..
මල් ඉතින් ගොඩක් වෙලාවට උදේට පිපිලා හවසට පර වෙනවානේ..ඉද හිටලා හවස පිපිලා උදේට පරවෙන මල් වර්ගත් තිබුනා..
මං ඉතින් ඕල් වේස් සුපිපුනුනේ...ඉතින් මං මල් යායක්..
කොහෙම වුනත් දිල් එක්ක මල් කඩන්න නම් හරිම දක්ශ මල් නෙලන්නියක්..😉

මං ඉතින් ස්මාට් විදියට මල් නෙලන්න දැන ගත්තට මගේ දිල් නම් මල් වැවිමේ කලාවෙ පිකාසෝ කෙනෙක් .
අම්මෝ එයා හිතන් ඉන්නේ එහෙම තමයි..😏
නැහැ කියන්නත් බෑ ඉතින් කොල්ලගේ හිත කැඩුනොත් සුපර්ග්ලු ගැවත් අලවගන්න බැරි වෙනවා. 💔
හැබැයි ඉතින් මෙයාගෙ අහිංසක අම්මියයි මල්ලි බබායි ඉන්නකම් මෙයා පිකාසෝ තමයි..

රටේම ඇවිදලා මල් පැල අරන් එන මෙයාට මල් පැල නඩත්තු කටයුතු මඟ ඇරෙන වෙලාවට එයාලා තමයි මල් පැල බලාකියා ගන්නේ..
ඇත්තටම නම් ඉතින් මෙයා බලන මල් පැල කියලා තමයි කියන්න වෙන්නේ..😋
කොහොමින් කොහොම හරි පහුගිය කාලේ මං මෙයා එක්ක ගමනක් ගිහින් ගෙදර එනවා නම් එන්නේ අතින් කටින් මල් පැල උස්සන් තමයි..
වැඩේ කියන්නේ අර හොම්බෙන් ගියපු දවසෙත් මං බයිසි⁣කලේට නැගින …

36.ඉකිබිදුම්

Image
ජිවිතේ තනි මංසලක පෙර මුන ගැසි අප එක් වෙලා එකම මග ගෙන දුරක යන්නට අත් බැදන් හිත් පැටලුනා
කොහේ කොතැනක මග වැරදි ගිය බව මුමුනා කියනා හිත නිසා ⁣කොපුල් තෙමනා කදුලු වැල් මං හුඟක් අසරණ කල නිසා
නුඹට මා ගැන හිතන්නට ඉඩක් වත් අද නැති නිසා නොහිතා ඉන්නේ මං කොහොම අද ඔයා පෙර වගෙ නැ කියා
මං කියන දේ අසා ඉන්නටවත් ඉඩක් නුඹ නැ කියා රිදුවු හද මගෙ මහ හුඟක් පෑරුනි නුඹට මං හරි දුර නිසා....
හිටියෙ මට නුඹ පමනමයි මතකේ තියෙනා දා ඉදන් නුඹෙන් ඉල්ලුවෙ නුඹව පමනයි බලා ගන්නට ආදරෙන්
වරම් නැති වග හිතෙන විටකදි ⁣මොර දිදි මගේ හිත දුකින් මං පතන්නම් පෙර වගේ නුඹ මගේ වේවායි ආදරෙන්   ❤




කුෂි

Image
"කුෂිනි ඇයි ඔයා මං කියන දේ තේරුම් නොගන්නේ.."

"අනේ දේව් මට ඔයා කියන දේ තේරෙනවා.ඒත් අපි කොහොමද එහෙම කරන්නේ..ඒ ඔයාගේ අම්මායි තාත්තයි..මට බැහැ මේ වෙලාවෙ නම් ඔයාට හා කියන්න.."

"ඒත් කුෂි ..."

"අපිට අපි අයිති නම් කවදහරි අපේ වේවි ඉවසන් ඉදිමු."

ඒ දේව්ගෙයි මගෙයි කතාවේ නැවතිමේ තිතයි.කවම කවරදාකවත් මේ විදියට සමුගන්න වේවි කියලා නොහිතපු අපි ⁣අද වෙන්වෙනවා..

ඒත් මගේ දේව් මේ අපේ අන්තිම හමුවිම කියලා නොදැන අම්මලාගෙ කැමැත්ත ගන්න විදිය කල්පනා කරකර ගෙදරට යද්දි මං මගේ හැමදේම අත හැරලා දුරකට යන්න බස් එකට නැග්ගා.

මහනුවර ,දලදා තේවාව ඇහෙන මානයේ මගේ අලුත් නවාතැන .⁣යෙහෙලියෙකගෙ මාර්ගයෙන් මේ ගෙදර මිලට ගත්ත මම ජිවිතේ අලුතින් පටන් ගන්න හිතුවත් දේව්ගෙ මතකයන් මාව හිරි වට්ටලා තිබුනේ.
මාව හොයන්න එපා කියලා ලියපු ලියුම් කොලඹින් තැපැල් කරපු නිසා පොලිසි ගානේ නොයා එයාලාහිත් හදාගන්න ඇති.

හැම දවසකම දලදා හිමි ලග මගේ දේව්ගෙ සතුට ප්‍රර්ථනා කරපු මට ඒ ආද⁣රයෙන් දුරස් විම දරා ගන්න බැරිව ඉකිගසමින් ගෙවපු නිදි නැති රාත්‍රින් අපමණයි.

හදහන් ගලපන මගේ දෙමාපියන් වගේම දේව්ගෙ දෙමාපියනුත් මට තිබුන මාරක අපලය…

සුමුදු සුසිනිදු

Image
අද මං කියන්නට යන්නේ මුන ගැසිමට පෙර නම් සෙට් නොවේ යැයි මනසින් හංවඩු ගසා සිටි පට්ටම පිස්සියෙක් ගැනය.. දැන් නම් සුපිරියටම සෙට්ය. නමින් සුමුදු වුන ඇය සත්තකින්ම ගතිගුන නම් සුමුදුය..මතකයත් නම වගේම සුමුදු ය.😉
මතක ඇති විදියට නම් මගේ නමේ කැල්ලක් තිබුනා වගේය.ඇන්ටිටත් අන්කල්ටත් වැරදිලා සුමුදුටත් ප්‍රභා කැල්ලක් දාපු එකට දුකය.සමහර විට මගේ නම ඒක විම ගැන ඇයත් දුක් වෙනවා ඇත.😋😋
පට්ට මිටරයක් වෙන ඇය ගානක් සුළු කරන්නට අපි ගනක යන්ත්‍ර සොයද්දි ගාන සුළු කර හිතින්ම යටින් ඉරි දෙකද ගසා අවසානය. එහෙව් මිටරයකි.👍
හැබැයි ඉතින් මු කොහොමද ෆේල් නොවි බේරුනේ කියා සිතුනු අවස්ථාවන් ද තියෙන බව ද මං කියමි.
ඉංජි නොව අයිටි විමට හිනයක් හිතේ තියෙන ඇයගෙන් අපේ ඔෆිසියේ කොම්පියුටර බේරෙන්නේ අනුනවයයි දශම නවයයි තව චුට්ටකිනි. දෙයියනේ කියා ඒවා අපි හදන්න ට්‍රයි කරොත් බඩුම තමයි කියා අසා තියෙන නිසා අදාල අංශ වලින් ඇවිත් හදනකම් එහෙන් මෙහෙන් අතපත ගෑම පමනක් ඇය අතින් සිදුවේ. දන්න තරමින් ඇගේ නිවසේ ඇති කොම්පියුටර රාජයා නම් භාවිතා කල හැකි නමුත් නව පරික්ෂණ මට්ටමේ පවතින අත්හදා බැලිම් නියැදියකි.😐
ආපු මුල් දවසේ මං හෙන නපුරෙක් යැයි සිතා සිටි බව ඇ…

හිමි අහිමි - 02 කොටස

Image
සාමාන්‍ය පෙල විභාගය අත ලඟ..
ඉස්කෝලේදි බාහිර වැඩ කලත් කියන දේ නාහා මොන දඟ වැ⁣ඩේ කරත් අපි දෙන්නගේම ආසාව තිබුනා හොදට ඉගෙන ගන්න .කාට හරි හිතුනොත් අපි අවාසනාවන්ත ලමයි කියලා අපි අපේ ඉස්කෝලෙට,කොන්වන්ට් එකට නම් වාසනාවන්ත ලමයි. මොකද අපි දෙන්නා අම්මා තාත්තා ඉන්න ලමයින්ට වඩා අදුනන්නෙවත් නැති අම්මා තාත්තට ආඩම්බරයක් හිතෙන විදියට වැඩ කරා..
කොන්වන්ට් එකෙන් පාසල් තරඟ වලට යවන්නේ මොකටද ඒකේ මොකක් හරි අංශයක ඉදිරිපත් විම අපි දෙන්නා වෙන් කරන් තිබුනා. ඉතින් ඉදිරිපත් විමෙන් සැහෙන්න බැ කියලා කප් එකක් උස්සන්න හරි ගෝල්ඩ් පාට පදක්කමක් බෙල්ලේ එල්ල ගන්න හරි තිබුනෙ මාරම ආසාවක්.
හැම තරගයකටම ඉදිරිපත් වෙච්චි අපි දෙන්නා ක්‍රිඩා තරඟත් අත ඇරියේ නැ.හැබැයි මෙතෙනදි නම් අපි දෙන්නා මොන ක්‍රිඩාවට ඉදිරිපත් වුනත් හරියටම කරේ චෙස් ඇදිල්ලයි බැඩ්මින්ටන් ගැහිල්ලයි තමයි..
ශ්‍රේණිගත කිරිම් වලත් මුල් දහ දෙනා අතර හිටිය අපි දෙන්නා අන්තිමට තරඟ කරේ අපේ පලාතේ හොඳම පාසල් චෙස් ක්‍රිඩකයා තෝරන්න තිබුන තරගෙකටයි. ⁣ඒ තරඟය ටිකක් ප්‍රසිද්ධ වුනා යාලු තරඟයක් කියලා. අන්තිමට මං දිනලා හොඳ ක්‍රිඩකයා වෙද්දි දෙවෙනියා වු⁣නේ මගෙම යාලුවා. ඒත් කවදාවත් අපි දෙ…

ඇය හා සරසවි පෙම

Image
හදවතට සමිප ගීතයක්...
මතකයේ මං මාවත් දිගේ පාර හොයාගෙන පියමනින්න නොහිතුවට මං ඉබේම වසර කිහිපයක් ආපස්සට පියමැනලා තිබුනෙ ඒ ගිතය මගේ අතිතය මතක් කරලා දිපු නිසයි..
ඔව් අපි මුනගැසුනා ඒ බව නම් සත්තතයි. ඒත් ඒ අපි වෙන් වුන නගරයේදි නම් නෙවෙයි.ඊට ගොඩක් දුර ලස්සන නගරයක සරසවි පිවිසුම් සමුළුවකදි.. සාමාන්‍ය මිතුරුකමක් විතරක් අපි අතර තිබුනත් දෛවය සරදමක් කරන්නට සැරසෙන්න අර අදින බව මං හිතුවෙම නෑ. අන්තිමේ අපි එකම සරසවියේ එකම කණ්ඩායමේ..එකම අංශයේ.
හැමවිටම එකට මුනගැහිමත් හිත තනියට කාව හෝ සෙවිමත් නිසා ඔබට මා ගැන සිතෙන්නට ඇති.ඇගෙන් දුරක විමත් අපි ලං කරන්නට ඇත.මටත් නොතේරෙන මට දැනුන සිතුවිල්ල ගැන අදටත් මම සිතන්නේ දරැණු පසුතැවිල්ලකින්.
ඔබෙත් මගෙත් මිතුරෙක් ඇය ගැන පැවසුවේ අපි මුන ගැසුන මුල් කාලයේ වුවද මට ඇය අමතක වි ගියේ ඔබ හැකි හැමවිටම සවියක්ව සිටි නිසා.
ඔබ අනුබල දුන්නාද නොදුන්නාදැයි නොදනිමි.
නමුත් මා ඔබ ගැනම සිතුවෙමි.
අසන්නන්ට දකින්නන්ට මිතුරු දමක් බව කිවද මා ඉන් එහා දෙයක් පතා ඇතිබව සිත ගතු කියන්නේ දැන් මේ වර්තමානයේය. මිතුරු ඇසුරක් ද ⁣ඊට එහා යන දෙයක් දැයි කියන්නට නොදත් මේ සබැඳියාව සරසවියේදිත් සරසවි නිවාඩු නිමේෂය…

හිමි අහිමි - 01කොටස

Image
මම කසිනි වික්‍රමසූරිය.

 මතක ඇති කාලේ ඉදලාම මං හිටියෙ කොන්වන්ට් එකක.සිතල නුවර එලියේ ලස්සන පරිසරයක තියෙන කොන්වන්ට් එක මගේ මුලු ජිවිතේම වෙලා තිබුනේ.
හැම දේටම මට හිටියෙ කන්‍යා සොයුරියෝ.මං හැදුනෙ වැඩුනේ කන්‍යා සොයුරියන්ගෙ ඒ කියන්නේ සිස්ටර්ලාගේ ආදරේ මැද්දේ.
පිලිවෙල තමයි අංක එක.
කෙනෙක්ට හිතෙයි එහෙම ඉන්න එක හරි බෝරිං නේද කියලා.අනේ නැ.මං ඒකට හරි කැමති..
අනිත් අයට වඩා අපේ ජිවිත වෙනස් .ඒක නම් ඇත්ත.

මට අම්මා තාත්තා ගැන පුංචියටවත් මතකයක් නැහැ.එහෙම මතකයන් තියෙන්නේ ඒ සෙනෙහස වින්ද නම්නේ.
ගෙදර කියන පරිසරය මං අත්දැකලම නැහැ.එයාලගෙ ආදරය විදලාම නැහැ.
ඒත් මගේ ලඟ එයාලගෙ පින්තුරයක් තියෙනවා..මාව මෙහෙට බාර දෙද්දි ඒ පින්තුරයත් මගේ වෛද්‍ය වාර්තා එක්ක දෙන්න තරම් කාරුණික වෙන්න මගේම අයට පුලුවන් වුන එක ගැන මගේ හිතේ තියෙන්නේ ස්තුතිවන්ත හැගිමක්.
සමහර විට මාව වගේම ඒ පින්තුරයත් ඒ අයට ප්‍රශ්නයක් වෙන්න ඇති.
මුකුත් නැතිවට වඩා ඒ දිහා බලලා හරි සැනසෙන්න මට පුලුවන් වුනා.කොහොම වුනත් මං ඒක බලා සැනසෙන්න විතරයි තියා ගන්නේ.
ඒක පස්සේ හොයාගෙන යන්න හිතුනත් මං නිසා එයාලට ප්‍රශ්න අැති වේවි කියලා මට බයයි.ජිවත් වෙලා ඉන්නවද කියලවත් දැන්න…